Mooncake denilen tatlılar sadece festival ayında yapılıyor. Güzel pidenin (ve Mersin kerebiçinin) sadece Ramazan'da yapıldığını bilen bizler için garip olmamalı. Ama bazılarını ben başka zaman da yiyebilmek isterdim.
İki çeşit mooncake var. Fırında yapılanlar bizim ay çörekleri gibi, ama dolunay şeklinde, yeniay değil. Üsterine de kalıpla yazılar, resimler basılıyor. En yaygın olanları içlerinde fasulye (red bean) ezmesi veya lotus çekirdeği ezmesi olanlar. İçinde çeşit yemiş olanlar da var. Tatmak için Çin Mahallesi'nde bir fırından birkaç tane aldım. Fırın sadece festival ayında bunları satıyormuş, diğer zamanlar bambaşka ürünler satıyormuş.
İkinci çeşide 'snowskin mooncake' diyorlar. Bunların dışı boya ile renklendirilmiş pirinç hamurundan yapılıyor. İçleri yine birşeylerin ezmesi ile dolu. Siyah susamlı ve fasulyeli olanlarından yedik. Yunus tatlı olan herşeyi yiyip sevebilme özelliğini burada da gösterdi. Yıldız ise dilinin ucunun ve gözünün değdiği kadarıyla hiçbirini beğenmedi.
Bütün ay boyunca gazeteler ay çörek yazıları ve reklamları ile doluydu. Alışveriş merkezlerinde ay çöreği pazarları kuruldu:
Tabii ay çöreklerinin esbab-ı mucibesi hediye olarak alınıp verilmesi. Bizim ay çöreklerinden pek de farklı olmayan bu tatlıların bu kadar pahalı olması da bundanmış. Singapur'daki yiyeceklerin genel olarak ne kadar çeşitli ve ucuz olduğunu düşününce fark çok çarpıcı. Tabii bu tatlılar sembolik olarak bu kadar önemli olunca bizim gibi dışarıdan bakanların kıymetini anlayamadığı ayrıntılar, ayrıştırıcılar da gelişmiş durumda. Ben malesef ayrımları öğrenecek kadar inceleyemedim meseleyi. Niyetim vardı da vakit olmadı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder